Survival International is een internationale beweging die zich al ruim 40 jaar inzet voor inheemse stammen. We zijn de enige non-profit mensenrechtenorganisatie die opkomt voor inheemse stammen over de hele wereld.
We werken samen met vele honderden inheemse gemeenschappen en lokale organisaties. Voor financiële ondersteuning zijn we vrijwel volledig aangewezen op donaties van particulieren. We nemen geen geld aan van overheden want die zijn juist de voornaamste schenders van de rechten van inheemse stammen. Ook nemen wij geen geld aan van bedrijven of organisaties die (mogelijk) de rechten van inheemse stammen schenden.
Door de jaren heen hebben ongeveer 250.000 donateurs uit zo’n 100 landen ons financieel gesteund. Miljoenen mensen bezoeken regelmatig onze zeventalige website, een betrouwbare bron van informatie over inheemse stammen. Daarnaast stellen we ons voorlichtingsmateriaal gratis ter beschikking aan iedereen die meer wil weten over inheemse volken en de situatie waarin zij zich bevinden.
Survival International is in 1969 opgericht nadat in de Britse Sunday Times Magazine een artikel van Norman Lewis verscheen over de genocide van de inheemse volken in het Amazonegebied.
Ongeveer 50 vaste medewerkers, vrijwilligers en stagiaires werken op onze hoofdvestiging in Londen en op onze 6 regiokantoren in Amsterdam, Berlijn, Madrid, Parijs, Milaan en San Francisco.
De regiokantoren voeren allen dezelfde, vanuit het hoofdkantoor uitgezette, campagnes. Vele van de regiokantoren hebben een eigen bestuur. Survival International heeft in alle desbetreffende landen de status van charitatieve instelling. In Nederland zijn wij een stichting en door de belastingdienst aangewezen als algemeen nut beogende instelling, oftewel ANBI.
Onze ambassadeurs zijn Quentin Blake, Julie Christie, Kurt Jackson, Mark Rylance, Pippa Small en Gillian Anderson.
Survival International helpt inheemse stammen om hun leven, grondgebied en mensenrechten te beschermen.
Ons doel is om racistische opvattingen en onjuiste denkbeelden over inheemse stammen te veranderen. Wij zetten ons in om begrip en respect te kweken voor inheemse volken en de keuzes die zij voor hun toekomst maken.
Zo proberen we een eind te maken aan de onrechtvaardige en vaak ook illegale manier waarop inheemse stammen behandeld worden.
We zijn de drijvende kracht achter een groeiende beweging van mensen over de hele wereld die inheemse stammen steunen, en we zetten die steun om in doelgerichte acties.
Ons beeld van de toekomst is een wereld waarin inheemse stammen worden erkend en gerespecteerd, waarin er een einde komt aan de onrechtvaardige behandeling van inheemse stammen, een wereld waarin inheemse stammen vrij zijn om op hun eigen grondgebied te leven, vrij van geweld, onderdrukking en uitbuiting.
Wij streven ernaar dat alle landen, als minimale maatstaf, de VN Declaratie over de Rechten van Inheemse Volken moeten steunen en handhaven, alsmede Conventie 169 van de Internationale Arbeidsorganisatie moeten ratificeren en toepassen.
Tevens zijn wij van mening dat alle bedrijven en organisaties die in inheemse gebieden opereren, zich formeel en bindend moeten verplichten om niets te ondernemen zonder de vrijwillige, voorafgaande en geïnformeerde toestemming van de inheemse bevolking. Dit geldt ook voor milieu- en natuurbeschermingsorganisaties.
We benadrukken dat deze toestemming nooit vrijwillig en geïnformeerd kan zijn tenzij de inheemse bevolking voorafgaande aan de besprekingen duidelijk wordt gemaakt dat ze het recht hebben om toestemming te weigeren, zonder dat ze moeten vrezen voor vergelding.
Wij vinden dat bedrijven niet op inheems land moeten opereren zonder vooraf op schrift gestelde bindende afspraken te hebben gemaakt, die pas zijn overeengekomen nadat de betreffende inheemse bevolking onafhankelijk en deskundig advies heeft ingewonnen. Wij maken voorbeeldteksten voor dergelijke overeenkomsten, opgesteld door deskundigen.
Wij menen dat de leefgebieden van geïsoleerde stammen die geen contact hebben met de buitenwereld niet betreden mogen worden, aangezien zij geen geïnformeerde toestemming kunnen geven.
Inheemse stammen weten zelf wat het beste voor hen is. Ze hebben het recht om hun eigen keuzes te maken. Ze zijn niet achtergebleven, primitief of ‘uit het stenen tijdperk’. Ze hebben een onschatbare en unieke kennis opgebouwd over hun omgeving, in het bijzonder over planten en dieren. De meeste landbouwgewassen waar miljarden mensen tegenwoordig van leven, werden het eerst verbouwd door inheemse volken. Veel van de medicinale kruiden die nu in de ‘moderne’ geneeskunde worden gebruikt zijn door inheemse volken ontdekt.
Het voortbestaan van inheemse stammen is in het belang van de hele mensheid. De verscheidenheid in levenstijlen bewijst hoe andere manieren van leven succesvol kunnen zijn. Inheemse leefwijzen laten ons duidelijk het verschil zien tussen wat er werkelijk toe doet in het leven en wat alleen maar maatschappelijk wenselijk is.
Sommige mensen zijn van mening dat het onvermijdelijk is dat inheemse stammen uiteindelijk zullen uitsterven. Wij zijn het hier absoluut niet mee eens.
Veel samenlevingen, waaronder ook een aantal in stamverband levende samenlevingen, passen wrede gebruiken toe waarbij van algemene instemming geen sprake is. Wij proberen dit niet te vergoelijken. Maar het is niet rechtvaardig om tradities zoals vrouwenbesnijdenis of infanticide te gebruiken om inheemse stammen in diskrediet te brengen. Dergelijke gebruiken komen ook voor in andere samenlevingen.
Het welzijn van mensen is belangrijker dan politiek of economisch gewin.
Ontwikkelingsprojecten die mensen beschadigen zijn het tegendeel van ‘vooruitgang’.
Inheemse stammen hebben de huidige wereld veel te bieden: diversiteit van waarden en modellen voor een duurzame levenswijze.
Hoe meer mensen inheemse culturen leren begrijpen, des te meer zullen deze culturen gerespecteerd worden en zal de wereld niet toelaten dat zij worden vernietigd.
Het is niet ons streven om inheemse stammen ‘te behouden in hun oorspronkelijke staat’, maar om hun voortbestaan veilig te stellen, zodat ze vrij zijn om hun eigen toekomst te bepalen. Zonder hun eigen land is dit voor hen onmogelijk.
De publieke opinie is de enige effectieve macht die een permanente verandering teweeg kan brengen. Ons doel is om de betrokkenheid van het publiek te vergroten en zo uit te groeien tot een beweging die echt een verschil kan maken, ook voor de komende generaties.
We veroordelen het gebruik van geweld en verdedigen geen gewoontes die weliswaar ‘traditioneel’ zijn maar niet gestoeld op de individuele vrije wil.
De anti-slavernijbeweging in de 18e eeuw zorgde ervoor dat de ouderwetse visie dat slavernij voor iedereen (inclusief de slaven zelf) zowel normaal als goed was, definitief werd afgeschaft. Ons doel is om hetzelfde te bereiken voor inheemse stammen. Hun leven wordt niet veranderd door enige ‘onvermijdelijke vooruitgang’, maar omdat ze het slachtoffer zijn van diefstal van hun land en bestaansmiddelen.
In alle landen moet als minimale maatstaf de VN Declaratie over de Rechten van Inheemse Volken worden gehandhaafd, alsmede Conventie 169 van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO 169). Hierin wordt het eigendomsrecht van inheemse volken op hun land vastgelegd. Zonder handhaving van dit recht kunnen zij niet overleven en ontbreekt het hen dus aan ieder ander mensenrecht .
Onze loyaliteit gaat bovenal uit naar inheemse volken. We geven ze alle informatie die hen ook maar kan helpen en we nemen nooit deel aan vertrouwelijk overleg met regeringen of bedrijven. Als we hiervoor worden uitgenodigd, benadrukken we dat we de verkregen informatie waarvan wij denken dat die ten voordele kan zijn voor onze inheemse partners, meteen aan hen zullen doorgeven.
Inheemse stammen zijn volken die al generaties lang een zelfvoorzienende levenswijze leiden die afwijkt van de levensstijl die door de meerderheid in de dominante samenleving wordt gevolgd.
Ongeveer 150 miljoen mensen leven in stamverband, maar het is onmogelijk om het aantal stammen vast te stellen aangezien dat afhangt van de telmethode. Zo kunnen de Britten bijvoorbeeld gezien worden als één volk, maar ook als meerdere stammen.
In zo’n 60 landen, op alle bewoonde continenten, leven inheemse stammen. Hun voorouderlijk land maakt een onmisbaar deel uit van hun leven omdat het voorziet in hun levensonderhoud en omdat het hun manier van leven mogelijk maakt.
Ongeveer 40% van ’s werelds inheemse volken leeft in stamverband en noemen we dus inheemse stammen. Velen van hen zijn inmiddels beroofd van hun leefgebied en hun onafhankelijke levenswijze. Het is echter in veel gevallen moeilijk om een duidelijk onderscheid te maken tussen ‘inheemse stammen’ en ‘inheemse volken’.
Wereldwijd zijn er ongeveer honderd geïsoleerde stammen. Deze stammen leven geheel afgezonderd en hebben geen (vreedzaam) contact met de buitenwereld. We noemen ze daarom ‘ongecontacteerde stammen’, omdat contact met de buitenwereld door hen wordt vermeden omdat het voor hen grote gevaren met zich meebrengt.
Geweld
Nog steeds zijn inheemse stammen het slachtoffer van gewelddadige aanvallen waarbij soms doden vallen. In het bijzonder in delen van Zuid- en Midden-Amerika, Afrika en Azië is geweld een groot probleem. Maar ook in welvaartslanden als Canada, de Verenigde Staten, Australië en Nieuw Zeeland, waar het grootste deel van de inheemse bevolking een verpauperd bestaan leidt, komt veel geweld voor, hoewel het hier meestal een zelfdestructief karakter heeft.
Slavernij
In sommige gebieden wordt de inheemse bevolking onderworpen aan een vorm van schuldslavernij. Buitenstaanders, bij wie ze zogenaamd schulden hebben, dwingen hen om grondstoffen te produceren bij wijze van terugbetaling.
Racisme
Het algemeen heersende idee dat inheemse mensen ‘primitief’ zijn en niet in staat om rationele keuzes te maken over hun eigen toekomst, is een voortvloeisel van een koloniale en racistische ideologie. Dit vooroordeel wordt nog steeds gebruikt om onteigening van het land van inheemse stammen te rechtvaardigen.
Diefstal van land
Inheemse stammen zijn over het algemeen in staat om zich onafhankelijk van de buitenwereld te voorzien van hun middelen van bestaan. Voor hun voedselvoorziening en om hun zelfvoorzienende levenswijze in stand te houden zijn ze echter wel afhankelijk van hun land. Aan dit land ontlenen ze ook hun identiteit. Maar al te vaak wordt dit land gestolen en gebruikt voor de ontwikkeling van economische projecten zoals grootschalige landbouw, mijnbouw, energieopwekking, enz. Ook voor projecten in naam van natuur- of milieubehoud worden soms inheemse stammen van hun land verdreven.
Diefstal van natuurlijke rijkdommen
Zelfs als van landroof geen sprake is, dan zijn het de aanwezige natuurlijke rijkdommen, zoals delfstoffen en hardhout, maar ook de schone rivieren en de ongerepte wouden, die de stammen ontnomen worden.
Opgedrongen vooruitgang
Ieder volk staat voortdurend bloot aan veranderingen. Maar de veranderingen die aan inheemse stammen worden opgedrongen, in de naam van de ‘vooruitgang’, leiden doorgaans tot een sterke vermindering van de kwaliteit van het leven als gevolg van ziekte, verslaving, gevangenisstraffen en zelfmoord. Inheemse stammen moeten zelf de regie kunnen voeren over dit soort veranderingsprocessen.
Survival richt zich op de meest kwetsbare inheemse stammen, die het meest te verliezen hebben. Dat zijn meestal diegenen die minder in staat zijn hun eigen mening onder woorden te brengen en die het minst contact onderhouden met, of ‘geïntegreerd’ zijn in, de maatschappij. Zij lopen vaak het risico om volledig uit te sterven door ziekte en diefstal van hun land.
De kwesties waar wij aandacht aan besteden selecteren wij aan de hand van vooraf omschreven criteria, zoals de dringende noodzaak van een situatie. Andere criteria zijn bijvoorbeeld ernstige levensbedreigende situaties, of situaties waar middelen van bestaan in gevaar zijn, maar ook het gegeven van een gering bevolkingsaantal, waardoor een volk meer kwetsbaar is voor uitsterven.
Sommige kwesties leiden tot een campagne met een duidelijke doelstelling, zoals bijvoorbeeld het vaststellen en waarborgen van het eigendomsrecht op gemeenschappelijk grondgebied. De meeste campagnes lopen tientallen jaren.
We brengen de betreffende zaak herhaaldelijk onder de aandacht van alle denkbare media (kranten, TV, radio, internet, sociale media). We onthullen mensenrechtenschendingen en vragen aan het publiek om steun te betuigen.
Wij volgen de media met een kritische blik en wijzen redacties op onjuiste en kwetsende clichés die inheemse volksstammen afschilderen als ‘achterlijk’ en ‘primitief’.
Wij faciliteren juridische bijstand om te garanderen dat inheemse stammen worden vertegenwoordigd door deskundigen.
Wij stellen voor het onderwijs studiepakketten samen en verspreiden voorlichtingsfolders waarin we laten zien wie inheemse volksstammen zijn en hoe ze leven.
Wij financieren medische en zelfhulpprojecten die rechtstreeks ten goede komen aan de inheemse stammen.
Wij vertolken de meningen en stemmen van onze inheemse partners.
We geven inheemse stammen een platform van waaruit zij de wereld rechtstreeks kunnen toespreken.
We helpen ze rechtstreeks onderhandelen met bedrijven en organisaties die hun rechten schenden.
We presenteren ons alleen als partner van een inheemse stam indien deze ons hierom verzoekt.
Wanneer een inheemse stam slachtoffer wordt van mensenrechtenschendingen stellen wij een onderzoek in.
Wij hebben rechtstreeks en persoonlijk contact met honderden inheemse en niet inheemse organisaties en gemeenschappen die ons voorzien van informatie. Al meer dan veertig jaar onderhouden wij deze contacten met regelmatige veldbezoeken aan de inheemse gemeenschappen, daar waar de omstandigheden dit toelaten. In sommige gevallen geven we hier geen ruchtbaarheid aan, om represailles te voorkomen.
We brengen mensenrechtenschendingen aan het licht en geven het geïnformeerde publiek de gelegenheid om hun bezorgdheid om te zetten in gerichte en doeltreffende acties.
We zetten campagnes op touw met duidelijk geformuleerde doelstellingen, zoals erkenning van gemeenschappelijke landeigendomsrechten.
We gebruiken alle denkbare media (tv, radio, kranten, internet, tentoonstellingen) en verspreiden dagelijks nieuwe informatie. We brengen boeken en rapporten uit die voornamelijk bestemd zijn voor een breed publiek en we maken zelf (korte) filmpjes en documentaires.
We lobbyen o.a. bij regeringen, bedrijven en organisaties die zich bezighouden met missiewerk. We houden wakes en vreedzame protestacties bij ambassades en ondernemingen. In de 40 jaar dat we dit soort acties hebben gevoerd is nog nooit van enig geweld sprake geweest.
Onze brievencampagnes zijn rechtstreeks gericht aan diegenen die de rechten schenden van inheemse volksstammen.
We leggen zaken voor aan de Verenigde Naties en andere internationale fora.
We geven voordrachten op scholen, universiteiten, conferenties, enz.
We beheren een fototheek.
Met het geld waarover we beschikken worden onderzoek, campagnemateriaal, educatieve projecten en voorlichtingsactiviteiten gefinancierd; slechts een heel klein gedeelte wordt besteed aan administratie.
Wij zullen nooit beweren dat ons geld grotendeels naar inheemse stammen gaat, dat is niet het geval.
Wel beheren wij een aantal specifieke fondsen waarmee de eigen projecten van inheemse gemeenschappen worden gefinancierd.
Voor de controle van onze boekhouding gelden de strengste regels; een samenvatting hiervan is opgenomen in ons jaarverslag.
Doneer, elk bedrag helpt. Wij zijn grotendeels afhankelijk van duizenden kleine donaties. Daardoor zijn wij onafhankelijk en dat garandeert dat wij nooit onze boodschap aanpassen aan de wil van onze donateurs.
Blijf op de hoogte van nieuws en gebeurtenissen via onze mailings per e-mail, onze persberichten en/of ons dagelijks nieuws op de website. U kunt zelf kiezen hoeveel informatie u wilt ontvangen. We zullen nooit uw gegevens aan anderen doorgeven.
Volg ons via Facebook of Twitter. Het aantal personen dat onze informatie bekijkt geeft aan hoe groot onze invloed is: hoe meer, hoe beter. Overheden en bedrijven zullen meer geneigd zijn te luisteren naar inheemse stammen als ze weten dat die door duizenden mensen gesteund worden.
Schrijf rechtstreeks aan diegenen die de macht hebben. Door onze brievencampagnes komen er vaak binnen een of twee dagen duizenden brieven en e-mails binnen. Iedere stem telt. Het komt vaak voor dat functionarissen die werkzaam zijn voor de overheden waar wij tegen protesteren met onze doelstellingen sympathiseren. Zij dringen er zelf op aan om brieven te versturen, omdat deze hun standpunt ondersteunen, dat het gaat om belangrijke zaken met een internationaal politieke betekenis.
Onderteken onze petities. We overhandigen onze petities met honderdduizenden handtekeningen aan overheden en bedrijven. Dit kan hen zodanig in verlegenheid brengen dat het hen dwingt om direct in actie te komen. Bovendien kan het ook de aandacht van de media trekken.
Boycot bedrijven die de rechten van inheemse volksstammen schenden. Koop geen producten of aandelen van deze bedrijven.
Boycot toerisme naar natuurparken of andere gebieden waar de inheemse bevolking is onteigend of verjaagd.
Doe mee aan onze vreedzame protesten en stille wakes. Zij verlopen altijd rustig en geweldloos. Het komt regelmatig voor dat deelnemers aan een protest binnen worden gevraagd door de betreffende ambassade.
Controleer de pers, politici, enz. op racistische uitlatingen. Eis van hen dat ze radicaal een eind maken aan deze gewoonte of informeer ons zodat wij deze eis kunnen stellen.
Rekruteer vrienden en familie. Aantallen zijn belangrijk. Minderheden kunnen alleen rekenen op gerechtigheid als anderen voor hen opkomen.
Lever een bijdrage aan onze fototheek zodat ook uw foto’s inheemse stammen helpen.
We hebben een dusdanige mentaliteitswijziging teweeggebracht bij het publiek en de media, dat bij hen sprake is van een toenemend begrip voor inheemse stammen en een toenemende bereidheid om hen te steunen.
Toen we startten met ons verzet tegen de pogingen van de overheid van Botswana om de Bosjesmannen van hun voorouderlijk land te verdrijven was de pers in Botswana het niet met ons eens, omdat volgens hen de Bosjesmannen buiten hun leefgebied ‘ontwikkeld’ moesten worden, of ze het nu wilden of niet. Nu tonen de media in Botswana veel meer begrip voor de wens van de Bosjesmannen om op hun eigen land te blijven.
Voor iedere campagne die we beginnen, definiëren we twee of drie specifieke doelstellingen. Hoewel het jaren kan duren, bereiken we vaak ons doel.
Een van onze grootste successen was de oprichting van het Yanomami Park in Brazilië. De campagne ging van start in Brazilië en werd in de jaren zeventig door ons uitgebouwd tot een internationale actie. Uiteindelijk werd in 1992 het gebied door de overheid aan de Yanomami toegekend. Volgens Davi Kopenawa, de voornaamste woordvoerder van de Yanomami, zou zijn volk zonder ons niet hebben overleefd.
Survival liep voorop in de succesvolle internationale campagne tegen de plannen van de mijngigant Vedanta Resources, die bauxiet wilde delven in de heilige bergen van de Dongria Kondh stam.
Veel leden van inheemse stammen hebben ons verteld dat ze niet meer zouden bestaan zonder Survival International.
Honderduizenden donateurs uit tientallen landen hebben ons financieel ondersteund en miljoenen vragen ons regelmatig om informatie.
Onze ambassadeurs zijn: Quentin Blake, Julie Christie, Kurt Jackson, Mark Rylance, Pippa Small en Gillian Anderson.
Zowel de Dalai Lama als Prins Charles behoorden tot degenen die ons in 2001 geholpen hebben bij de aankoop van het internationale kantoor in Londen.
Vele vooraanstaande schrijvers, artiesten en fotografen hebben een bijdrage geleverd aan het boek ‘We Are One’, dat ter gelegeheid van ons 40-jarige bestaan werd samengesteld. Hiertoe behoorden onder andere Yann Arthus-Bertrand, Noam Chomsky, A.C. Grayling, Richard Gere, Jane Goodall, Germaine Greer, Damien Hirst, Peter Matthiessen, Don McCullin, George Monbiot, Carlo Petrini, Sebastiao Salgado, Vandana Shiva, Arundhati Roy en Desmond Tutu.
Prominente persoonlijkheden als Peter Cook, Julian Huxley, Claude Lévi-Strauss, Norman Lewis, Yehudi Menuhin, Spike Milligan en Laurens van der Post hebben ons vooral in de beginjaren gesteund.
Van degenen die exclusieve ontwerpen hebben gemaakt voor onze verkoopartikelen kunnen worden genoemd: Quentin Blake, Richard Long, John Rocha en Pippa Small.
In 1989 werd onze veiling van moderne kunst gesteund door wereldberoemde kunstenaars als Bridget Riley, John Piper, Elizabeth Frink, Anthony Gormley, Peter Blake, Andy Goldsworthy, Sidney Nolan en Anish Kapoor.
TV-presentator Bruce Parry maakte voor ons een speciale muziek-cd om geld in te zamelen. Aan dit project werkten artiesten mee als KT Tunstall, will.i.am (Black Eyed Peas), Johnny Borrell (Razorlight), Tom Baxter, Mystery Jets, Jason Mraz, Yusuf Islam, Hot Chip, the Go! Team en Mike Oldfield.
De wereldberoemde modeontwerper Alexander McQueen verwees naar ons als één van zijn favoriete liefdadigheidsorganisaties.
Een keur van acteurs en actrices trad op tijdens onze, door Mark Rylance georganiseerde, benefiet theatervoorstelling in 2010 in Londen: Gillian Anderson, Julie Christie, Mackenzie Crook, Sinead Cusack, Edward Fox, Emilia Fox, Derek Jacobi, Danny Sapani, John Sessions, Imelda Staunton, Juliet Stevenson, Zoë Wanamaker, James Wilby, Bruce Dickinson en Ian Paice.
Aan Survival zijn, als blijk van erkenning en waardering, diverse prestigieuze prijzen toegekend, zoals de Alternatieve Nobelprijs (Zweden/Internationaal), de Premio Léon Felipe (Spanje) en de Medaglia della Presidenza della Camera dei Deputati (Italië).
Overheden en bedrijven die inheemse stammen willen onteigenen om hen te beroven van hun land of de daar aanwezige grondstoffen.
Gewapende strijdkrachten die een dwangregime willen instellen in de leefgebieden van inheemse stammen.
Extremistische religieuze organisaties die inheemse stammen willen dwingen om zich te bekeren, ongeacht de schade die ze daarmee berokkenen.
Extremistische milieubeschermingsorganisaties die inheemse stammen willen verjagen uit ‘beschermde natuurgebieden’ of een eind willen maken aan hun manier van leven.
Velen die ten onrechte geloven dat enkel de ‘westerse beschaving’ heeft bijgedragen aan de verbetering van ons welzijn.