De beweging voor inheemse volksstammen. Survival is de enige organisatie die zich inzet voor de rechten van inheemse volksstammen over de hele wereld.
We werken samen met vele honderden inheemse gemeenschappen en lokale organisaties. Voor financiële ondersteuning zijn we vrijwel volledig aangewezen op donaties van particulieren en enkele (ideële) fondsen. We nemen geen geld aan van (nationale) overheden want die zijn juist de voornaamste schenders van de rechten van inheemse stammen. Ook nemen wij geen geld aan van bedrijven of organisaties die (mogelijk) de rechten van inheemse stammen schenden.
Door de jaren heen hebben ongeveer 250.000 donateurs uit zo’n 100 landen ons financieel gesteund. Miljoenen mensen bezoeken regelmatig onze zestalige website, een betrouwbare bron van informatie over inheemse stammen. Daarnaast stellen we ons educatie- en voorlichtingsmateriaal gratis ter beschikking aan iedereen die meer wil weten over inheemse bevolkingsgroepen en de situatie waarin zij zich bevinden.
Survival International is in 1969 opgericht naar aanleiding van een schokkend artikel in de Britse Sunday Times Magazine over de genocide van de inheemse bevolking in het Amazonegebied, geschreven door de Britse auteur Norman Lewis.
Ongeveer 50 vaste medewerkers, vrijwilligers en stagiaires werken in onze kantoren in Amsterdam, Berlijn, Londen, Madrid, Parijs en San Francisco. Survival heeft de status van liefdadigheidsinstelling in de desbetreffende landen. In Nederland zijn wij een stichting en door de belastingdienst aangewezen als algemeen nut beogende instelling, oftewel ANBI.
Survival International is een eenstemmige organisatie; alle regiokantoren voeren dezelfde, vanuit het internationale hoofdkantoor uitgezette, campagnes. Vele van de regiokantoren worden door een eigen bestuur geleid.
Goodwill-ambassadeurs voor Survival zijn: Quentin Blake, Julie Christie, Kurt Jackson, Mark Rylance, Pippa Small en Gillian Anderson.
Survival helpt inheemse volksstammen om hun leven, grondgebied en mensenrechten te beschermen.
Wij verzetten ons tegen racistische opvattingen die de basis vormen voor de manier waarop men tegen inheemse volken aankijkt. Ook proberen we een eind te maken aan de onrechtvaardige en vaak ook onrechtmatige manier waarop ze behandeld worden.
Ons doel is om racistische opvattingen en onjuiste denkbeelden over inheemse stammen te veranderen. Wij zetten ons in om begrip en respect te kweken voor inheemse volken en de keuzes die zij voor hun toekomst maken.
We zijn de drijvende kracht achter een groeiende groep mensen over de hele wereld die inheemse volksstammen en hun rechten steunen, en zetten die steun om in doelgerichte acties.
Ons beeld van de toekomst is een wereld waar inheemse volksstammen worden erkend en gerespecteerd, waarin er een einde komt aan de onrechtvaardige behandeling die inheemse volksstammen moeten ondergaan, een wereld waar inheemse volksstammen vrij zijn om op hun eigen grondgebied te leven, vrij van geweld, onderdrukking en uitbuiting.
Wij vinden dat alle landen, als minimale maatstaf, de VN Declaratie over de Rechten van Inheemse Volken moeten steunen en handhaven, alsmede Conventie 169 van de Internationale Arbeidsorganisatie moeten ratificeren en toepassen.
Tevens zijn wij van mening dat alle bedrijven en organisaties die in inheemse gebieden opereren, zich formeel en bindend moeten verplichten om niets te ondernemen zonder de vrijwillige, voorafgaande en geïnformeerde toestemming van de inheemse bevolking. Dit zou ook moeten gelden voor organisaties die zich bezighouden met natuurbescherming.
We benadrukken dat deze toestemming nooit vrijwillig en geïnformeerd kan zijn tenzij de inheemse bevolking voorafgaande aan de besprekingen duidelijk wordt gemaakt dat ze het recht hebben om toestemming te weigeren, zonder dat ze moeten vrezen voor vergelding.
Wij vinden dat bedrijven niet in inheemse gebieden moeten opereren zonder vooraf op schrift gestelde bindende afspraken te hebben gemaakt, die pas zijn overeengekomen nadat de betreffende inheemse bevolking onafhankelijk en deskundig advies heeft ingewonnen. Wij maken voorbeeldteksten voor dergelijke overeenkomsten, opgesteld door deskundigen.
Wij menen dat leefgebieden van stammen die geen vreedzaam contact hebben met de buitenwereld niet betreden zouden moeten worden, aangezien zij geen geïnformeerde toestemming kunnen geven.
Zij weten wat het beste voor hen is en hebben het recht om hun eigen keuzes te maken.
Inheemse volken zijn niet achterlijk, primitief of ‘uit het stenen tijdperk’. Ze hebben een onschatbare en unieke kennis opgebouwd over hun omgeving, in het bijzonder over planten en dieren. De meeste landbouwgewassen waar miljarden mensen tegenwoordig van leven, werden het eerst verbouwd door inheemse volksstammen. Zij gebruikten als eersten de voornaamste medicinale kruiden die nu in de ‘moderne’ geneeskunde worden gebruikt.
Hun voortbestaan is in het belang van de gehele mensheid. Hun verscheidenheid toont ons hoe alternatieve manieren van leven succesvol kunnen zijn. Zij laten ons duidelijk het verschil zien tussen wat er werkelijk toe doet in het leven en wat alleen maar maatschappelijk wenselijk is.
Het is beslist niet onvermijdelijk dat inheemse volksstammen zullen uitsterven.
Het valt niet te ontkennen dat veel samenlevingen, waaronder ook een aantal die in stamverband leven, wrede gebruiken toepassen waarbij van algemene instemming geen sprake is. We zullen nooit proberen dit te vergoelijken. Soms worden tradities zoals vrouwenbesnijdenis of infanticide gebruikt om de inheemse stammen in diskrediet te brengen. Dit is niet rechtvaardig: dergelijke gebruiken komen ook voor in andere samenlevingen.
Het welzijn van mensen is belangrijker dan politiek of economisch gewin.
‘Ontwikkelingsprojecten’ die mensen beschadigen zijn het tegendeel van ‘vooruitgang’.
Inheemse stammen hebben de huidige wereld veel te bieden: diversiteit van waarden en modellen voor een duurzame levenswijze.
Hoe meer mensen inheemse culturen leren begrijpen, des te meer zullen deze culturen gerespecteerd worden en zal de wereld niet toelaten dat zij worden mishandeld en vervolgd.
Het is niet ons streven om inheemse stammen ‘te behouden in hun oorspronkelijke staat’, maar om hun voortbestaan veilig te stellen, zodat ze vrij zijn om hun eigen toekomst te bepalen. Zonder hun eigen leefgebied is dit voor hen onmogelijk.
De publieke opinie is de enige effectieve macht die een permanente verandering teweeg kan brengen. Ons doel is om de betrokkenheid van het publiek te vergroten en zo uit te groeien tot een beweging die echt een verschil kan maken, ook voor de komende generaties.
We veroordelen het gebruik van geweld en verdedigen geen gewoontes die weliswaar ‘traditioneel’ zijn maar niet gestoeld op de individuele vrije wil.
De anti-slavernijbeweging in de 18e eeuw zorgde ervoor dat de ouderwetse visie dat slavernij voor iedereen (inclusief de slaven zelf) zowel normaal als goed was, definitief werd afgeschaft. Ons doel is om hetzelfde te bereiken voor inheemse stammen. Hun leven wordt niet veranderd door enige ‘onvermijdelijke vooruitgang’, maar omdat ze het slachtoffer zijn van diefstal van hun land en bestaansmiddelen.
In alle landen moet als minimale maatstaf de VN Declaratie over de Rechten van Inheemse Volken worden gehandhaafd, alsmede Conventie 169 van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO 169). Hierin wordt het eigendomsrecht van inheemse volken op hun land vastgelegd. Zonder handhaving van dit recht kunnen zij niet overleven en ontbreekt het hen dus aan ieder ander mensenrecht .
Onze loyaliteit gaat bovenal uit naar inheemse volken. We geven ze alle informatie die hen ook maar kan helpen en we nemen nooit deel aan vertrouwelijk overleg met regeringen of bedrijven. Als we hiervoor worden uitgenodigd benadrukken we dat we de verkregen informatie waarvan wij denken dat die ten voordele kan zijn voor de inheemse bevolking, meteen aan hen zullen doorgeven.
Volken die al generaties lang hebben gekozen voor een zelfvoorzienende levenswijze die afwijkt van de levensstijl die door de meerderheid in de dominante samenleving wordt gevolgd.
Ongeveer 150 miljoen mensen leven in stamverband, maar het is onmogelijk om het aantal volksstammen vast te stellen aangezien dat afhangt van de telmethode. Zo kunnen de Britten bijvoorbeeld gezien worden als één volk, maar ook als meerdere volken.
In zo’n 60 landen, op alle bewoonde continenten, leven inheemse volksstammen. Hun voorouderlijk land maakt een onmisbaar deel uit van hun leven omdat het voorziet in hun levensonderhoud en omdat het hun manier van leven mogelijk maakt.
Ongeveer 40% van ’s werelds inheemse volken leeft in stamverband en noemen we dus inheemse volksstammen, of stammen. Velen van hen zijn beroofd van hun leefgebied en hun onafhankelijke levenswijze. Het is echter in veel gevallen moeilijk om een duidelijk onderscheid te maken tussen ‘inheemse stammen’ en ‘inheemse volken’.
Wereldwijd zijn er ongeveer honderd ‘geïsoleerd levende stammen’, oftewel ‘ongecontacteerde stammen’. Deze volken leven geheel afgezonderd en hebben geen vreedzaam contact met de buitenwereld.
Geweld
Nog steeds zijn volksstammen, in het bijzonder in delen van Zuid- en Midden-Amerika, Afrika en Azië het slachtoffer van gewelddadige aanvallen waarbij soms doden vallen. Ook in welvaartslanden als Canada, de Verenigde Staten, Australië en Nieuw Zeeland, waar het grootste deel van de inheemse bevolking een verpauperd bestaan leidt, is geweld een groot probleem, hoewel dat hier meestal een zelfdestructief karakter heeft.
Slavernij
In sommige gebieden wordt de inheemse bevolking onderworpen aan een vorm van schuldslavernij. Buitenstaanders, bij wie ze zogenaamd schulden hebben, dwingen hen om grondstoffen te produceren bij wijze van terugbetaling.
Racisme
Het algemeen heersende idee dat inheemse mensen ‘primitief’ zijn en niet in staat om rationele keuzes te maken over hun eigen toekomst, is een voortvloeisel van een koloniale en racistische ideologie. Dit vooroordeel wordt nog steeds gebruikt om onteigening van het land van inheemse volksstammen te rechtvaardigen.
Diefstal van land
Inheemse volksstammen zijn over het algemeen in staat om zich onafhankelijk van de buitenwereld te voorzien van hun middelen van bestaan. Voor hun voedselvoorziening en om hun zelfvoorzienende levenswijze in stand te houden zijn ze echter wel afhankelijk van hun eigen land. Aan dit land ontlenen ze ook hun identiteit. Hun land wordt hen afgenomen omwille van de ‘ontwikkeling’ van (grootschalige) landbouw, mijnbouw, energieopwekking, etc. Ook projecten in naam van het ‘natuurbehoud’ dienen ter rechtvaardiging van landroof.
Diefstal van natuurlijke rijkdommen
Zelfs als van landroof geen sprake is, dan zijn het de aanwezige natuurlijke rijkdommen, zoals delfstoffen en hardhout, maar ook de schone rivieren en de ongerepte wouden, die hen ontnomen worden.
Opgedrongen vooruitgang
Ieder volk staat voortdurend bloot aan veranderingen. Maar de veranderingen die aan inheemse volksstammen worden opgedrongen, in de naam van de ‘vooruitgang’, leiden doorgaans tot een sterke vermindering van de kwaliteit van het leven als gevolg van ziekte, verslaving, gevangenisstraffen en zelfmoord. Inheemse mensen en volken moeten zelf de regie kunnen voeren over dit soort veranderingsprocessen.
Survival richt zich op de meest kwetsbare inheemse stammen, die het meest te verliezen hebben. Dat zijn meestal diegenen die minder in staat zijn hun eigen mening onder woorden te brengen en die het minst contact onderhouden met, of ‘geïntegreerd’ zijn in, de maatschappij. Zij lopen vaak het risico om volledig uit te sterven door ziekte en diefstal van hun land.
De kwesties waar wij aandacht aan besteden selecteren wij aan de hand van vooraf omschreven criteria, zoals de dringende noodzaak van een situatie. Andere criteria zijn bijvoorbeeld ernstige levensbedreigende situaties, of situaties waar middelen van bestaan in gevaar zijn, maar ook het gegeven van een gering bevolkingsaantal, waardoor een volk meer kwetsbaar is voor uitsterven.
Sommige kwesties leiden tot een campagne met een duidelijke doelstelling, zoals bijvoorbeeld het vaststellen en waarborgen van het eigendomsrecht op gemeenschappelijk grondgebied. De meeste campagnes lopen tientallen jaren.
We brengen de betreffende zaak herhaaldelijk onder de aandacht van alle denkbare media (kranten, TV, radio, internet, sociale media). We onthullen mensenrechtenschendingen en vragen aan het publiek om steun te betuigen.
Wij volgen de media met een kritische blik en wijzen redacties op onjuiste en kwetsende clichés die inheemse volksstammen afschilderen als ‘achterlijk’ en ‘primitief’.
Wij faciliteren juridische bijstand om te garanderen dat inheemse stammen worden vertegenwoordigd door deskundigen.
Wij stellen voor het onderwijs studiepakketten samen en verspreiden voorlichtingsfolders waarin we laten zien wie inheemse volksstammen zijn en hoe ze leven.
Wij financieren medische en zelfhulpprojecten die rechtstreeks ten goede komen aan de inheemse stammen.
Wij vertolken de gedachten en stemmen van inheemse stammen en beschouwen hen als onze partners.
We verschaffen de vertegenwoordigers van inheemse stammen een platform van waaruit zij de wereld rechtstreeks kunnen toespreken.
Wij helpen deze vertegenwoordigers bij rechtstreekse onderhandelingen met bedrijven en organisaties die hun rechten schenden.
Wij presenteren ons alleen als vertegenwoordiger van een inheemse stam indien deze ons hierom verzoekt.
Wanneer een inheemse stam slachtoffer wordt van mensenrechtenschendingen stellen wij een onderzoek in.
Wij hebben rechtstreeks en persoonlijk contact met honderden inheemse en niet inheemse organisaties en gemeenschappen die ons voorzien van informatie. Al meer dan veertig jaar onderhouden wij deze contacten met regelmatige veldbezoeken aan de inheemse gemeenschappen, daar waar de omstandigheden dit toelaten. In sommige gevallen geven we hier geen ruchtbaarheid aan, om represailles te voorkomen.
We brengen mensenrechtenschendingen aan het licht en geven het geïnformeerde publiek de gelegenheid om hun bezorgdheid om te zetten in gerichte en doeltreffende acties.
We zetten campagnes op touw met duidelijk geformuleerde doelstellingen, zoals erkenning van gemeenschappelijke landeigendomsrechten.
We gebruiken alle denkbare media (tv, radio, kranten, internet, tentoonstellingen) en verspreiden dagelijks nieuwe informatie. We brengen boeken en rapporten uit die voornamelijk bestemd zijn voor een breed publiek en we maken zelf (korte) filmpjes en documentaires.
We lobbyen o.a. bij regeringen, bedrijven en organisaties die zich bezighouden met missiewerk. We houden wakes en vreedzame protestacties bij ambassades en ondernemingen. In de 40 jaar dat we dit soort acties hebben gevoerd is nog nooit van enig geweld sprake geweest.
Onze brievencampagnes zijn rechtstreeks gericht aan diegenen die de rechten schenden van inheemse volksstammen.
We leggen zaken voor aan de Verenigde Naties en andere internationale fora.
We geven voordrachten op scholen, universiteiten, conferenties, enz.
We beheren een fototheek.
Met het geld waarover we beschikken worden onderzoek, campagnemateriaal, educatieve projecten en voorlichtingsactiviteiten gefinancierd; slechts een heel klein gedeelte wordt besteed aan administratie.
Wij zullen nooit beweren dat ons geld grotendeels naar inheemse volksstammen gaat, dat is niet het geval.
Wel beheren wij een aantal specifieke fondsen waarmee de eigen projecten van inheemse gemeenschappen worden gefinancierd.
U kunt rechtstreeks doneren aan de volgende fondsen: het Guarani Survival Fund, het Yanomami fonds en het fonds voor de Bosjesmannen.
Voor de controle van onze boekhouding gelden de strengste regels; een samenvatting hiervan is opgenomen in ons jaarverslag.
Doneer, elk bedrag helpt. Wij zijn grotendeels afhankelijk van duizenden kleine donaties. Daardoor zijn wij onafhankelijk en dat garandeert dat wij nooit onze boodschap aanpassen aan de wil van onze donateurs.
Blijf op de hoogte van nieuws en gebeurtenissen via onze maandelijkse e-nieuwsbrief, onze persberichten en/of ons dagelijks nieuws op de website. U kunt zelf kiezen hoeveel informatie u wilt ontvangen. We zullen nooit uw gegevens aan anderen doorgeven.
Volg ons via Facebook of Twitter. Het aantal personen dat onze informatie bekijkt geeft aan hoe groot onze invloed is: hoe meer, hoe beter. Overheden en bedrijven zullen meer geneigd zijn te luisteren naar inheemse stammen als ze weten dat die door duizenden mensen gesteund worden.
Schrijf rechtstreeks aan diegenen die de macht hebben. Door onze brievencampagnes komen er vaak binnen een of twee dagen duizenden brieven en e-mails binnen. Iedere stem telt. Het komt vaak voor dat functionarissen die werkzaam zijn voor de overheden waar wij tegen protesteren met onze doelstellingen sympathiseren. Zij dringen er zelf op aan om brieven te versturen, omdat deze hun standpunt ondersteunen, dat het gaat om belangrijke zaken met een internationaal politieke betekenis.
Onderteken onze petities. We overhandigen onze petities met honderdduizenden handtekeningen aan overheden en bedrijven. Dit kan hen zodanig in verlegenheid brengen dat het hen dwingt om direct in actie te komen. Bovendien kan het ook de aandacht van de media trekken.
Boycot bedrijven die de rechten van inheemse volksstammen schenden. Koop geen producten of aandelen van deze bedrijven.
Boycot het toerisme naar natuurparken of andere gebieden waar de inheemse bevolking is onteigend of verjaagd.
Doe mee aan onze vreedzame protesten en stille wakes. Zij verlopen altijd rustig en geweldloos. Het komt regelmatig voor dat deelnemers aan een protest binnen worden gevraagd door de betreffende ambassade.
Controleer de pers, politici, enz. op racistische uitlatingen. Eis van hen dat ze radicaal een eind maken aan deze gewoonte of informeer ons zodat wij deze eis kunnen stellen.
Rekruteer vrienden en familie. Aantallen zijn belangrijk. Minderheden kunnen alleen rekenen op gerechtigheid als anderen voor hen opkomen.
Lever een bijdrage aan onze fototheek zodat ook uw foto’s inheemse volksstammen helpen.
We hebben een dusdanige mentaliteitswijziging teweeggebracht bij het publiek en de media, dat bij hen sprake is van een toenemend begrip voor inheemse stammen en een toenemende bereidheid om hen te steunen.
Toen we startten met ons verzet tegen de pogingen van de overheid van Botswana om de Bosjesmannen van hun voorouderlijk land te verdrijven was de pers in Botswana het niet met ons eens, omdat volgens hen de Bosjesmannen buiten hun leefgebied ‘ontwikkeld’ moesten worden, of ze het nu wilden of niet. Nu tonen de media in Botswana veel meer begrip voor de wens van de Bosjesmannen om op hun eigen land te blijven.
Voor iedere campagne die we beginnen, definiëren we twee of drie specifieke doelstellingen. Hoewel het jaren kan duren, bereiken we vaak ons doel.
Een van onze grootste successen was de oprichting van het Yanomami Park in Brazilië. De campagne ging van start in Brazilië en werd in de jaren zeventig door ons uitgebouwd tot een internationale actie. Uiteindelijk werd in 1992 het gebied door de overheid aan de Yanomami toegekend. Volgens Davi Kopenawa, de voornaamste woordvoerder van de Yanomami, zou zijn volk zonder ons niet hebben overleefd.
Survival liep voorop in de succesvolle internationale campagne tegen de plannen van de mijngigant Vedanta Resources, die bauxiet wilde delven in de heilige bergen van de Dongria Kondh stam.
Veel leden van inheemse stammen hebben ons verteld dat ze niet meer zouden bestaan zonder Survival International.
Honderduizenden donateurs uit tientallen landen hebben ons financieel ondersteund en miljoenen vragen ons regelmatig om informatie.
Onze goodwill-ambassadeurs zijn: Quentin Blake, Julie Christie, Kurt Jackson, Mark Rylance, Pippa Small en Gillian Anderson.
Zowel de Dalai Lama als Prins Charles behoorden tot degenen die ons in 2001 geholpen hebben bij de aankoop van het internationale kantoor in Londen..
Vele vooraanstaande schrijvers, artiesten en fotografen hebben een bijdrage geleverd aan het boek ‘We Are One’, dat ter gelegeheid van ons 40-jarige bestaan werd samengesteld. Hiertoe behoorden onder andere Yann Arthus-Bertrand, Noam Chomsky, A.C. Grayling, Richard Gere, Jane Goodall, Germaine Greer, Damien Hirst, Peter Matthiessen, Don McCullin, George Monbiot, Carlo Petrini, Sebastiao Salgado, Vandana Shiva, Arundhati Roy en Desmond Tutu.
Prominente persoonlijkheden als Peter Cook, Julian Huxley, Claude Lévi-Strauss, Norman Lewis, Yehudi Menuhin, Spike Milligan en Laurens van der Post hebben ons vooral in de beginjaren gesteund.
Van degenen die exclusieve ontwerpen hebben gemaakt voor onze verkoopartikelen kunnen worden genoemd: Quentin Blake, Richard Long, John Rocha en Pippa Small.
In 1989 werd onze veiling van moderne kunst gesteund door wereldberoemde kunstenaars als Bridget Riley, John Piper, Elizabeth Frink, Anthony Gormley, Peter Blake, Andy Goldsworthy, Sidney Nolan en Anish Kapoor.
TV presentator Bruce Parry maakte voor ons een speciale muziek-cd om geld in te zamelen. Aan dit project werkten artiesten mee als KT Tunstall, will.i.am (Black Eyed Peas), Johnny Borrell (Razorlight), Tom Baxter, Mystery Jets, Jason Mraz, Yusuf Islam, Hot Chip, the Go! Team en Mike Oldfield.
De wereldberoemde modeontwerper Alexander McQueen verwees naar ons als één van zijn favoriete liefdadigheidsorganisaties.
Een keur van acteurs en actrices trad op tijdens onze, door Mark Rylance georganiseerde, benefiet theatervoorstelling in 2010 in Londen: Gillian Anderson, Julie Christie, Mackenzie Crook, Sinead Cusack, Edward Fox, Emilia Fox, Derek Jacobi, Danny Sapani, John Sessions, Imelda Staunton, Juliet Stevenson, Zoë Wanamaker, James Wilby, Bruce Dickinson en Ian Paice.
Aan Survival zijn, als blijk van erkenning en waardering, diverse prestigieuze prijzen toegekend, zoals de Alternatieve Nobelprijs (Zweden/Internationaal), de Premio Léon Felipe (Spanje) en de Medaglia della Presidenza della Camera dei Deputati (Italië).
Overheden en bedrijven die inheemse volksstammen willen onteigenen om hen te beroven van hun land of de daar aanwezige grondstoffen.
Gewapende strijdkrachten die een dwangregime willen instellen in de leefgebieden van inheemse volken.
Extremistische religieuze organisaties die inheemse stammen willen dwingen om zich te bekeren, ongeacht de schade die ze daarmee berokkenen.
Extremistische milieubeschermingsorganisaties die inheemse stammen willen verjagen uit ‘beschermde natuurgebieden’ of een eind willen maken aan hun manier van leven.
Velen die ten onrechte geloven dat enkel de ‘westerse beschaving’ heeft bijgedragen aan de verbetering van ons welzijn.