Eindelijk weer toegang tot water
Na hun overwinning in een historische rechtzaak tegen de regering van Botswana hebben de Bosjesmannen in het Centraal Kalahari Natuurreservaat eindelijk weer toegang tot schoon drinkwater.
De regering, die hen tussen 1997 en 2005 uit het gebied had verdreven, had hen daarnaast ook verboden om hun enige waterput te gebruiken.
Er leven 100.000 Bosjesmannen in Botswana, Namibië, Zuid-Afrika en Angola. Zij zijn de oorspronkelijke bevolking van het zuiden van Afrika en leven al tienduizenden jaren in dat gebied.
|
In het midden van Botswana ligt het Centraal Kalahari Natuurreservaat (oftewel Central Kalarhari Game Reserve, CKGR), een reservaat dat is opgericht om het oorspronkelijke grondgebied van de 5.000 Gana, Gwi en Tsila Bosjesmannen (en hun buren de Bakgalagadi) te beschermen, plus het wild waar ze afhankelijk van zijn.
In het begin van jaren 80 van de vorige eeuw werden diamanten in het natuurreservaat ontdekt. Kort daarop gingen overheidsministers het reservaat in om de Bosjesmannen die daar leefden te vertellen dat zij moesten vertrekken vanwege de ontdekking van de diamanten.
Gedurende drie grote ontruimingen, in 1997, 2002 en 2005, werden bijna alle Bosjesmannen die in het natuurreservaat leefden gedwongen te vertrekken. Hun huizen werden gesloopt, hun school en gezondheidscentrum werden gesloten, hun watervoorziening werd vernietigd en de mensen werden bedreigd en afgevoerd.
Ze werden herhuisvest in dorpen buiten het natuurreservaat, waar ze zelden in staat waren om te jagen en gearresteerd en mishandeld werden als ze het wel deden. Hoewel een aantal Bosjesmannen nu zijn teruggekeerd naar hun geboortegrond, leven velen nog in de herhuisvestingsdorpen, waar ze afhankelijk zijn van voedseluitgiftes van de overheid. Ze zijn nu in de greep van alcoholisme, verveling, depressie en ziektes zoals TBC en HIV/AIDS.
![]() |
| Bosjesman kind, CKGR, Botswana 2004 © 2004 Stephen Corry/Survival |
Als zij niet terugkeren naar het land van hun voorouders, zal hun unieke samenleving en manier van leven vernietigd worden en zullen velen van hen sterven.
Hoewel de Bosjesmannen in 2006 een rechtszaak wonnen om te mogen terugkeren naar hun grondgebied, heeft de Botswaanse regering er alles aan gedaan om dit onmogelijk te maken. Zo werd het hen verboden om de waterput, die ze gebruikten voordat ze werden verdreven, te gebruiken. Zonder toegang tot deze put was het voor de Bosjesmannen een enorme strijd om genoeg water te vinden om te kunnen overleven.
In 2010 daagden de Bosjesmannen opnieuw de regering voor de rechter om zo alsnog toegang te krijgen tot waterbronnen in het reservaat. De rechter verklaarde hun zaak voor niet ontvankelijk, maar in januari 2011 werd dit besluit nietig verklaard door het Botswaanse Hof van Beroep, die de regering veroordeelde vanwege diens “mensonterende behandeling” van de Bosjesmannen.
![]() |
| © Survival |
Ondertussen had de regering wel nieuwe putten laten boren om de wilde dieren van water te voorzien en werd aan de reisorganisatie Wilderness Safaris toestemming verleend voor de exploitatie van een safaricamp in het natuurreservaat.
Het Kalahari Plains Camp werd geopend nadat Wilderness Safaris een pachtovereenkomst met de regering sloot. De overeenkomst hield echter geen rekening met de rechten van de Bosjesmannen op wiens voorouderlijk grondgebied het safaricamp is gevestigd, evenmin waren ze erover geraadpleegd.
Terwijl Bosjesmannen in de buurt met veel moeite drinkwater proberen te vinden om te overleven, nippen de gasten van het hotel bij het zwembad aan hun cocktails.
Ook heeft de regering:
Het beleid van de regering is duidelijk. Ze wil de Bosjesmannen intimideren en bang maken zodat ze in de herhuisvestigings-dorpen buiten het natuurreservaat blijven. En ze wil het leven van degenen die wel zijn teruggekeerd naar het land van hun voorouders onmogelijk maken.
Een brief sturen naar politici en overheden is een eenvoudige en doeltreffende manier om uw zorg uit te spreken en veranderingen te bewerkstelligen.
Met een donatie steunt u Survival bij het voeren van publicitaire of juridische steuncampagnes ten behoeve van inheemse volksstammen in nood.